| Fifty-Fit |
|
|
De Fifty-Fitters. In het jaar 2000 zijn we gestart met acht deelnemers. Gedurende het seizoen groeiden we naar twaalf deelnemers. Aan het einde van het seizoen -medio april 2001- stopten er vier waarvan er één naar de senioren ging. Met acht deelnemers het nieuwe seizoen in, dat is te kostbaar en bijna zeker gedoemd te mislukken. We hebben een wervingscampagne gehouden in de regio en met succes. Een jaar later waren we al tot vierentwintig leden doorgegroeid. In 2002 kwamen er nog eens tien leden bij zodat het totaal vierendertig werd. Dat is bij zeven velden al een overbezetting van zes deelnemers. Daarvoor hebben we veld acht bedacht. Dat is een kleiner veld waardoor toch zoveel mogelijk leden kunnen spelen. Daarbij is het zo dat de leden niet altijd allemaal aanwezig zijn. Gemiddeld is de opkomst tussen de 70 & 80 % dat is bijzonder hoog. Het geeft wel aan hoe enthousiast ze op maandag morgen zijn. Inmiddels hebben we de maximum bezetting van vierenveertig bereikt, waarbij soms spelers een speelronde moeten overslaan. Dat is geen probleem dan kunnen ze even bijpraten op de bank. Sindsdien spelen we vijftien minuten langer, in totaal twee uur met een koffiepauze van een kwartier rond elf uur. Om kwart voor tien hangt iedereen zijn naamlabel in een van de vakken van het labelbord. Met wie en tegen wie ze spelen mogen ze alleen de eerste speelronde zelf bepalen. Dan begint Mien Snepvangers met de warming up om alles wat kan bewegen los te maken. Hier zijn we dit seizoen (2008/2009) mee gestart. Iedereen vindt het leuk om te doen en is enthousiast. Het levert tevens minder risico op blessures op. Hierna wordt er nog +/- tien minuten ingeslagen , dan begint de eerste speelronde van vijfentwintig minuten. Gedurende deze ronde worden de labels opnieuw ingezet door de coördinator en wel zodanig dat er weer leuke partijtjes ontstaan. Zij die niet, of op veld acht hebben gespeeld, krijgen een streepje op hun label, zodat ze pas weer op veld acht of op de bank komen, als elke speler daar heeft gespeeld of gezeten. Tijdens de eerste speelronde worden de labels geplaatst voor de tweede speelronde maar met een totaal andere invulling waarbij we trachten te bereiken dat zoveel als mogelijk elke speler met en ook tegen een ieder speelt. Daarnaast is het mogelijk om te vragen of je met iemand een partijtje mag spelen. Rond de klok van elf is het koffiepauze; tijd voor veel praten, mededelingen over ziekte, beterschapskaarten tekenen e.d. Na de pauze spelen we nog twee speelronden ook van vijfentwintig minuten, zodat rond de klok van twaalf we met een goed gevoel de week zijn begonnen en tevreden huiswaarts keren.De laatste jaren spelen we een onderlinge competitie waaraan bijna alle spelers deelnemen. We worden daarin begeleid door de competitieleider. Naar behoefte geeft de trainer les aan nieuwe leden en aan gevorderden die dat nodig achten.Daarbij geeft de coördinator tijdens het spelen waar nodig aanwijzingen. Ook de gevorderden geven aanwijzingen aan de beginners, met de bedoeling om zoveel mogelijk spannende partijtjes te krijgen en uiteindelijk toch te winnen. Zelfs bij verlies kun je dan toch een tevreden gevoel hebben.
Coördinator: Henk Kuijpers
|




